Startpagina

'De ziel die regeert is niet zonder hoop'
- Edward Bach

Signalen van de ziel

Lichamelijke klachten en psychische problemen zijn nauw met elkaar verbonden. Ziekten zijn verschijningsvormen van één grote ziekte, namelijk het ongelukkig zijn van de mens.
Hoofdpijn, infecties, stress, spierpijn, maagklachten, impotentie maar ook ziekten als kanker en hart- en vaataandoeningen zijn signalen die we moeten verklaren en waarvan we de betekenis onder ogen moeten zien.

Uiterst ongemakkelijk, want je ontneemt je de mogelijkheid om ziekte als alibi te gebruiken voor onopgeloste psychische problemen. Kortom, we zullen de konfrontatie met onszelf moeten aangaan, willen we aan onze genezing kunnen werken. Als we leren symptomen te interpreteren en als zinvol te aanvaarden is onze ziekte een weg om onszelf te vinden en innerlijk te groeien.

 

De geschiedenis van ziektebeelden

Zoals we weten is deze opvatting niet nieuw. In de oude geschriften; de Bijbel, de Bhagavad Gita, het Soefisme en via de woorden van Jezus en  Boeddha weten we dat het onze opdracht en verantwoordelijkheid is onze ziel en persoonlijkheid in balans en harmonie te brengen. De laatste eeuw hebben onderzoekers zoals Edward Bach (Bloesem remedies) , Louise Hay, Dahlke en Detlefsen hun gedachten over dit onderwerp laten verschijnen in vele boeken.

Met deze uitkomst: de verschillende ziekten hebben een symbolische betekenis, die op onopgeloste psychische conflikten wijst. Als een gebeurtenis die zijn heeft kan de ziekte begrepen en dan ook overwonnen worden.  De patiënt doet daarbij een stap voorwaarts op weg naar volwassenheid, bevrijding en echte genezing.Het komt er dus op aan de boodschap van de ziekte, haar betekenis, te ontcijferen en de benodigde ontwikkelingsstappen in de praktijk van alle dag te realiseren. Als vervulling van dit proces van inzicht en groei valt ons een nieuwe, innerlijke kwaliteit, een rijpere persoonlijkheid ten deel.

Uitzonderingen zijn natuurlijk: ongelukken, vergiftigingen en aangeboren aandoeningen.

Zinduiding

Het idee om ziektebeelden als groeikansen op de ontwikkelingsweg te gebruiken is oeroud en in essentie al in de heilige geschriften van volkeren te vinden. Deze oude, nieuw ontdekte kunst van de duiding van ziektebeelden heeft echter niet via beroepsgeneskundigen ingang gevonden, maar via de patiënten.
Het belang van de interpretatie/betekenis (be-duiding) van ziekte, 'de wil tot zin' ligt in het leven. Als de zinduiding slaagt, krijgt men de ziekte beter onder de knie.
Op lichamelijk niveau kan iedereen met de vinger de plek aanwijzen waar de schoen wringt of waar het pijn doet. Op het overdrachtelijke vlak gaat het er eveneens alleen maar om de vinger op de (immateriële) zere plek te leggen en de juiste vraag te stellen. Het is de vraag naar de schaduw die in ieder ziektebeeld belichaamd wordt, dit 'Wat mankeert u ?

Het lichaam is het toneel van het onbewuste psychische gebeuren, of om het negatief uit te drukken: 'Ziekte is de protestkreet van een gekwetste psyche(ziel)'. Het komt er dus op aan erachter te komen wat de psyche gekwetst heeft, en daarvoor geeft het lichaam de noodzakelijke aanwijzingen. De manier waarop het lichaam zich uitdrukt is de symbolentaal, zoals we die in alle godsdienstige tradities en mythen, maar ook in de beelden van de sprookjes en legenden en natuurlijk ook in de vaak eenvoudige, directe manier van uitdrukken van de spreektaal tegenkomen. Uit deze schaduwexpressie van het ziektebeeld kan de zin van het gebeuren worden afgelezen, waarna via een meer zinvolle behandeling van het onderwerp kan worden gezet.

De lichaamstaal, waarvan de taal der symptomen slechts één, zij het een bijzonder belangrijk onderdeel vormt, is de meest gesproken taal op aarde. Alle mensen spreken haar, ook al zijn ze zich niet altijd van dat feit bewust en begrijpen we onze leigen lichaamstaal soms niet meer.

Omgaan met duidingen, betekenissen en symptomen

Richtlijnen:
* Voor de beoordeling van de duidingen van een ziektebeeld is een individuele beoordeling van grote betekenis.
* Eigen inspanningen en zelfgevonden oplossingen zijn - zelfs als ze niet helemaal kloppen, altijd beter dan de meningen van anderen.
* Eigen gedachten kunnen in een nog verdere en uitvoerige duiding  uitstekend met al bestaande duidingen worden aangevuld.
* Maak gebruik van al bestaande handboeken op dit gebied. (Dahlke en Dethlefsen; 'Ziekte als symbool')
* Zoek naar de kern en de hoofdzaak van het probleem, zonder de algehele samenhang uit het oog te verliezen.
* Kijk uit voor te snelle gevolgtrekkingen, die aan de essentie voorbijgaan, en te eenvoudige gelijkstellingen.
* Wees alert op een mislukte symptoominterpretatie, respectievelijk symptoombestrijding.
* Onthou dit; in elk geval is de hele mens ziek en moet als zodanig behandeld worden.

 

Werken naar genezing

Ziekte, zoals die tot uitdrukking komt in het symptoom, kunnen we  beschouwen als een correctie van de onevenwichtigheid op lichamelijk niveau, die nodig is om de balans niet naar één kant te laten doorslaan. Om in deze beeldspraak te blijven: het er bij de genezing om het evenwicht niet via onvrijwillige, pijnlijke maar via vrijwillige, bewuste stappen te bereiken.
Lichaam en ziel hebben op de weegschaal van het leven hetzelfde gewicht, of dat ons nu bevalt of niet. Als we iets psychisch niet kunnen bolwerken, gaat het lichaam zich ermee bemoeien en doet het op zijn lichamelijke manier. Kennelijk kan de balans alleen zo in evenwicht worden gehouden. Als we nu toch nog aan het symptomatische thema beginnen te werken, kan het lichaam zijn symptomatische inspanningen weer laten varen, de balans blijft in evenwicht en we spreken van herstel. De psyche herneemt haar verantwoordelijkheid, en beleeft bewust de thematiek die het lichaam voordien onbewust in het ziektebeeld moest belichamen.
De standaardvraag van artsen: 'Wat mankeert u? verwijst naar het allopatische. De homeopatische richting interesseert zich voor de vraag: 'Hoe kom ik op den duur tot het beste evenwicht?' Ze gaat indirect te werk, maar leidt tot werkelijk stabiele evenwichten, omdat ze op de zelfgenezingskrachten van het lichaam gokt, in plaats van dat met antibiotica bij te staan. En hoe de patiënt in de toekomst voor zulke en soortgelijke problemen moet worden behoed.

Ziektebeeldinterpretaties

Het doorgronden van een ziektebeeld tot op het niveau van de ziel gaat als volgt:

Thema: Hoe manifesteert  het ziektebeeld zich op de volgende niveaus ?
Lichaamsniveau:

Symptoomniveau:

Behandeling:

Vervulling: