Startpagina

Verslaving

Verslaving is een kwestie van niet kunnen ophouden.
Onder verslaving verstaan we een geheel van uit jezelf voortkomende gedragingen waarover je met een geheel van louter uit jezelf voortkomende psychologische reacties geen zeggenschap hebt.

Verslavingen

'Verslaving is onderdrukking. 
Weet je wat dat betekent?
Het betekent dat het je terugdrukt in je hok'.

- Ramtha

Verslaving is een even ingrijpend als ongrijpbaar fenomeen en kent vele, soms bizarre vormen. Behalve aan alcolhol, drugs, nicotine en medicijnen, kun je verslaafd raken aan emoties, eten (of juist vasten), winkelen, seks, gamen, sporten, internet, tv-kijken, nagelbijten enzovoort. De overgang van verslaving naar ernstige vormen gaat geleidelijk en vaak ongemerkt. Tot het te laat is.

Heroïne is één van de meest verslavende drugs. Laten we eens kijken welke uitwerking verslavingen hebben op de cellen van mensen: nadat de heroïne is ingespoten, bindt de stof zich aan de opiaatreceptoren van een cel. Dit zijn dezelfde receptoren die biologisch ontworpen zijn om neuropeptiden te ontvangen, neuropeptiden waarvan de afgifte door de hypothalamus wordt gereguleerd. In plaats van endorfinen ontvangt de cel nu heroïne en raakt daaraan verslaafd.

Laten we nu hetzelfde scenario voor emoties uitproberen. Emoties produceren peptiden, ofwel moleculen van emotie, die zich binden aan de receptoren op de cel. Wat er gebeurt bij een herhaald gebruik van heroïne gebeurt ook bij het herhaals optreden van dezelfde emotie: de opiaatreceptoren van het lichaam beginnen dat bepaalde peptide te verwachten- er zelfs naar te smachten. Je lichaam raakt aan de emotie verslaafd.

 

Shockerend

Shockerend! En jij denkt dat je immuun bent .
Maar het verklaart zo veel!

Klinkt iets van het volgende je bekend in de oren?

- destructieve emoties
- steeds opnieuw dezelfde situaties
- niet in staat te veranderen
- je hulpeloos voelen om iets nieuws te creëren
- een hunkering naar bepaalde emotionele reacties
- stemmen in je hoofd die zeggen: 'Ik wil het. geef het me'.
- zeggen dat je het echt nooit meer zult doen, en drie uur later toch weer doen.

Shocktherapie

Voor alle keren dat je het bovenstaande hebt ervaren is het volgende  een shocktherapie.
Voor elke drug waaraan we fysiek verslaafd kunnen raken geldt: in het lichaam komt voor elke drug een analoge chemische stof voor, alsmede een receptor waaraan die stof zich kan binden.

Chemische stoffen die afkomstig zijnvan buiten het lichaam en chemische stoffen die het lichaam zelf aanmaakt maken gebruik van hetzelfde netwerk dat bedoeld is voor fysiologische zelfregulering. Dit zijn de moleculen van emotie. Er zijn nu voldoende gegevens die erop wijzen dat geen enkele psychoactieve stof een werking vertoont tenzij hij zich aan een receptor kan binden die eigenlijk bedoeld is voor een endogen (lichaamseigen) stof.

Emoties en herinneringen aan emotionele ervaringen worden in neuronetten vastgelegd en staan met de hypothalamus in verbinding. Zo worden we zelf-drogerende organismen.

Verslaving is het gevoel van een chemische stroom die als een waterval door het lichaam stroomt via een hele reeks exogene en endrocriene klieren. Een gevoel dat sommigen een seksuele fantasie noemen. Concentratie op een gedachte brengt de geëigende neuropeptiden voort. Voorbeeld: de herinnering aan dat geweldige moment op het sportveld toen je dat winnende punt scoorde, de eerste keer dat je verliefd was, of als je droomt van het ogenblik dat de media je een geïnspireerd artiest of geweldig succesvol noemen. In al deze gevallen houdt de frontale kwab de betreffende gedachte vast en activeert hij het passende netwerk dat signalen naar onze inwendige apotheek stuurt.

Tolerantie-effect

Verslavingen? Heb ik niet. Nou ja, oke, ik ben wel verslaafd aan een paar dingen. Waaraan?
Onzekerheid, stress, zorgen, gelijk willen hebben, zelfingenomenheid, controle, boosheid, starheid, bazigheid, angst...
Iedereen is verslaafd. Wie je ook bent. En mensen zijn verslaafd omdat ze nooit iets beters hadden om datgene waaraan ze verslaafd zijn te vervangen en dat hun een reden zou geven om iedere ochtend wakker te worden en te willen leven.
De man die verslaafd is aan macht staat iedere ochtend op om dingen te doen die zijn macht uitstralen. Hij heeft veel mensen nodig die hij kan gebruiken, onderdrukken, commanderen, om zich waardevol te voelen. Want hij voelt zich niet waardevol. Hij heeft die emoties nodig om zich waardevol te voelen.

Het is algemeen bekend dat verslavingen  ernstige langetermijneffecten op het lichaam hebben. Het beste voorbeeld, dat de meeste van ons kennen, is tolerantie. We weten allemaal dat een verslaafde aan opiaten steeds grotere doses van een drug nodig heeft om dezelfde roes te bereiken.

Datzelfde tolerantie-effect kan bij emoties worden waargenomen. Dat geldt voor iemand die opwinding najaagt en zich steeds meer aan uitersten waagt als bungeejumpen of parachutespringen om een adrenalinestoot te ervaren, of de seksverslaafde die steeds extremere  prikkels opzoekt, of de politicus die steeds hogerop wil komen, niet vanuit de wens om te dienen maar vanuit een streven naar macht. Als je naar dergelijke scenario's op zoek gaat bij mensen die je kent, of sterker nog, in je eigen leven, zul je voorbeelden te over vinden.

Hoe meer boosheid iemand creëert, hoe sterker de cellen naar voedsel hunkeren.
Hoor je wel eens een stemmetje in je hoofd dat zegt: 'Ik heb honger'. Heb je je wel eens afgevraagd wie dat zegt? Die stemmetjes in je hoofd zijn de collectieve stem van je cellen.
En als het om een emotie gaat waarvan je denkt dat ze sociaal of moreel ongepast is, zul je niet horen: 'Laten we iemand voor gek laten staan zodat we ons intellectueel superieur kunnen voelen', maar zal er veeleer een vage hunkering zijn die er onbewust voor zorgt dat je eropuit gaat en dat waarmaakt. Met andere woorden, je creëert het.

Emotionele verslavingen

Emotionele verslavingen verklaren erg veel: waarom iemand voortdurend anderen kleineert, of keer op keer in dezelfde destructieve relaties terechtkomt, of in dezelfde verschrikkelijke levensomstandigheden. Met andere woorden, emotionele verslavingen zorgen dat mensen ermee doorgaan een bepaalde werkelijkheid in hun leven te creëren, ondanks dat ze zeggen: ' Dat zou ik echt nooit doen. De enige manier om van dat gewoontegedrag en die verslavingen af te komen is door te zeggen: 'Ik creëer dat echt steeds opnieuw, dus moet ik er verslaafd aan zijn.
Voor heel veel mensen zijn alle creaties in hun leven gebaseerd op emoties, op een verslaving.
Laten we als voorbeeld van het creëren van iets 'vervelends' in je leven eens kijken naar de 'slachtoffermentaliteit'. Het begon ermee dat er iets vervelends gebeurde; vervolgens vertelde je anderen erover, zij vonden het vervelend voor jou (nu lijden zij er ook onder) en losten het probleem voor je op. Opluchting. Niet slecht, denk je misschien. Laten we eens kijken of dat nog een keer werkt.

Plotseling bekommeren mensen zich om je. Ze geven je geld, steunen je emotioneel, voelen met je mee en zijn er voor je als je hen nodig hebt. De keerzijde is natuurlijk dat er een ingebouwde houdbaarheidsperiode vastzit aan de slachtoffer/redder-relatie. Iedere redder wil zich net zo bijzonder voelen als het slachtoffer, dus als de eerste 'kick' is weggeëbt gaat zo iemand verder met zijn eigen leven. Als geen van beide verandert, zal zowel het slachtoffer als de redder doorgaan met zijn verslaving en daarvoor iemand anders uitkiezen.

En blijven zeggen, in de woorden van een echt slachtoffer: ' Mij overkomen voortdurend vervelende situaties'. Hoe anders klinkt het als je zegt:' Ik creëer voortdurend situaties waardoor ik van mensen sympathie en steun ontvang'.

Een definitie van verslaving: 'het is iets waarmee je niet kunt ophouden. Als je je emotionele toestand niet in de hand hebt, ben je er verslaafd aan'.

Ik ben verslaafd, jij bent verslaafd- laten we bij elkaar komen en onze verslavingen uitspelen. In feite is dat wat iedereen voortdurend doet. Onze emoties zijn frequentiespecifiek en trekken daardoor gelijkgestemde mensen aan. Maar de mensen die we echt graag mogen zijn mensen die bereid zijn onze emotionele behoeften, onze gevoelens, te delen.

 

Training: emotie, bewustzijn en verslaving

Waarom gebruiken mensen verslavende middelen terwijl ze weten dat het slecht voor ze is?
Tot voor kort gingen veel mensen ervan uit dat mensen ook bij verslavingsgedrag voor- en nadelen afwegen en dat verslavingsgedrag dus een rationele beslissing is. Maar verslaving is beter te begrijpen als irrationeel gedrag.
Een nieuwe visie op verslaving stelt dat bij het ontstaan van verslaving niet alleen rationele processen een rol spelen, maar dat automatische en soms onbewuste processen minstens zo belangrijk zijn.

De bewuste controle over ons gedrag, die we normaal gesproken ervaren, kan verloren gaan bij het ontstaan van verslaving. De invloed van de onbewuste emotionele processen nemen een belangrijke plaats in bij het schijnbaar irrationele gedrag van de verslaafde.

Naast pillen en praten is er een derde mogelijkheid ontwikkeld om dit soort problemen concreet te verhelpen: gerichte mentale oefeningen. Met een dergelijke 'training' kunnen de hersenprocessen die voor problemen zorgen direct worden beïnvloed. Zo kan via oefeningen de focus op reclames voor alcohol verdwijnen en kan de angst voor onbekende mensen beheersbaar worden.

Literatuur:
'Het slimme onbewuste'     Ab Dijksterhuis
'Grip op je problemen'       Reinout Wiers (emoties)
' Slaaf van het onbewuste'  Reinout Wiers
' Zucht'                            Bram Bakker (alcohol)
' Een cursus in loslaten'     Mariannne Williamson (eten)
21 spirituele lessen om voor altijd van je mentale overgewicht af te komen

Online-training www.impliciet.eu
* alcohol, angst, depressie, roken, cannabis, amfetamine en cocaïne
 www.testjezelf.nu

Zucht: 'Verslaving is een (hersen)ziekte'.

Wat is de overeenkomst tussen hebzucht, vetzucht en sensatiezucht?
Inderdaad: zucht. (ontleend aan een programma van cabaretier Theo Maassen.
Ondanks de grote verschillen tussen de drie genoemde vormen van zucht, is de overeenkomst te belangrijk om te negeren. Zucht leidt tot mateloosheid, en zonder dat we het ons nog realiseren is er steeds meer problematische zucht in onze samenleving.
Verslaving is een zeer gangbare term in onze samenleving. Iedereen heeft er wel een beeld bij. De term is inflatie-gevoelig zo kennen we; chocolaverslaafd, leesverslaafd, seksverslaafd, eetverslaafd, koopverslaafd, gokverslaafd enzovoort.
Veel verslaving is gekoppeld aan een middel, maar je kunt ook verslaafd zijn aan een gewoonte of handeling. Gedrag dus. De definitie van verslaving is vaak onderwerp van discussie. Je kunt een onderscheid maken tussen misbruik en afhankelijkheid van middelen. Misbruik is dan een patroon van het onaangepast gebruik van een middel dat beperkingen of lijden veroorzaakt. Afhankelijkheid kent een aantal symptomen zoals tolerantie, ontwenningsverschijnselen, de drang om te stoppen en belangrijke sociale activiteiten worden opgegeven vanwege het middelengebruik.

Wat is craving?
Nederlandse woorden die als vertaling kunnen worden gebruikt zijn 'hunkering', 'verlangen', 'begeerte' en 'zucht'.

Zucht kan zich uiten in lichamelijke klachten die vaak veel overeenkomsten vertonen met griepverschijnselen. Maar ook meer psychische klachten als onrust, slapeloosheid en bizarre dromen  komen voor. Het opnieuw gaan gebruiken neemt, de vaak zeer hinderlijke zuchtverschijnselen weg, en omdat de meeste verslaafde mensen dat uit ervaring weten vallen mensen die veel last hebben van zucht gemakkelijker terug. 
Behalve fysiek is zucht ook afhankelijk van omstandigheden. Zoals reclame of een uithangbord van een café. Ook in psychologisch belastende omstandigheden, treedt vaak meer zucht op dan onder meer neutrale omstandigheden.

De optelsom van zucht.
Het lijkt erop dat verslaving een ziekte is die zich vooral in het emotionele brein bevindt. Bij het ontrafelen van de hersenziekte verslaving is het vaststellen van de volgorde waarin afwijkingen ontstaan: waar begint het, en welke afwijkingen zijn 'slechts' een gevolg van het verslaafde gedrag?

Begint je zucht bij haast onmerkbare signalen van ontwenning of al eerder wanneer je iets ziet, hoort of ruikt dat je herinnert aan je roes? Door jezelf te leren kennen, door de verschillende componenten van je zucht als afzonderlijke aspecten te gaan zien, kun je er meer greep op krijgen. Je kunt op deze manier als verslaafde steeds meer focus krijgen op wat er voorafgaand, tijdens en na de bevrediging van de zucht gebeurt op rationeel, emotioneel en lichamelijk niveau.

Zucht in de rol van  psychologische verleider.
Dit kan het verlangen zijn naar iets anders omdat we de roes van vergetelheid, macht of geheugenverlies willen ervaren. Het is belangrijk dat we tot meer bewustzijn uitnodigen als het gaat om het ontstaan van verslavingsgericht destructief gedrag. Bij onszelf en anderen.

Codependency of medeafhankelijkheid.
Codependency wordt omschreven als 'een psychische aandoening' die voorkomt bij mensen die zijn opgegroeid in een labiel(disfunctioneel) gezin. Zij zijn in hun ontwikkeling beschadigd doordat hun gezonde basisbehoeften en basisvoorwaarden niet zijn ondersteund. Het kind werd niet als individu gezien, maar eerder als een functie of lastige bijkomstigheid.
Medeafhankelijkheid kunnen we zien als een patroon van, meestal door angst ingegeven, reacties op de gedragingen van de ander. Met andere woorden: men is reactief en laat het eigen gedrag afhangen van hoe men de ander ervaart. Iemand kan  in zijn 'overlevingsmechanisme' zich verschuilen in de extremiteiten van bepaalde karaktertrekken. Men is dan bijvoorbeeld arrogant of juist timide, afhankelijk van de situatie. Dit zijn de uiteinde van een en dezelfde as, en is het logisch om het individu aan te moedigen zich meer over de as te bewegen dan zich verstoppen in polariteiten. Het kunnen bewegen over de as, het kunnen schakelen van focus naar diffuse achtergrond, is een van de kenmerken van psychische gezondheid.
Vaak voelt dit onveilig aan. We hebben daarbij een ander persoon nodig, een dialoog waarin we onze menselijkheid durven bekennen tegenover elkaar. Dit vereist durf en van tevoren afgesproken regels zoals spreken vanuit het 'ik'. Zonder valse bijbedoelingen.

'Unfinished business'.
Een of beide  ouder(s) heeft/hebben het kind gekrenkt of tekortgedaan bij een essentieel ontwikkelingsproces. Het kind zoekt later als volwassene op onbewust niveau naar een partner die sterke gelijkenissen vertoont met de ouder die de krenking veroorzaakt heeft.

Mensen die codependent zijn, willen graag helpen. Velen zijn waarschijnlijk tot hun laatste adem overtuigd  geweest dat ze niet genoeg gedaan hadden en waren vol van schuldgevoelens.  Het is heel natuurlijk dat we mensen om wie wij geven willen beschermen en helpen. Het is ook natuurlijk dat we beïnvloed worden door en reageren op de problemen van mensen om ons heen. Maar.. naarmate een probleem ernstiger wordt en onopgelost blijft, gaat het ons sterker belasten en reageren we er heftiger op.

Macht en verslaving
Vaak is het gebruik van  verslavende middelen slechts een symptoom. De werkelijke verslaving draait om macht. Je doet alles om de macht niet te verliezen. Verslaving gaat over machteloosheid. Je lichaam is verslaafd, maar je associatieve verslaving zit dieper. Met als gevolg blijvende interne conflicten.

Om 'vrij te zijn' van extreme zucht is het raadzaam  een therapeut, arts of psychiater te raadplegen. Soms kunnen bepaalde medicijnen het veranderingsproces ondersteunen.

 www.schematherapie.nl
www.zelfhulpverslaving.nl

Zelfverdoving

Drukverslaafd.
De mantra van vandaag is: 'druk-druk-druk'. We hebben een 'druk' strategie. Zolang we drukverslaafd zijn hoeven we onze problemen niet onder ogen te zien zolang we maar druk genoeg blijven. We kunnen emoties niet selectief verdoven. Als je de duistere emoties verdooft, dan verdoof je ook de lichte.
Het verdoven van gevoelens van kwetsbaarheid is rampzalig, want het onderdrukt niet alleen de pijn van onze moeilijke ervaringen, maar dempt ook onze ervaringen van liefde, geluk, verbondenheid, creativiteit en empathie.

Wat verdoven we en waarom?
We hunkeren er naar om minder of meer van iets te voelen; om ergens vanaf te komen of ergens meer van te hebben. De behoefte aan verdoving lijkt voort te komen uit een combinatie van schaamte, spanningen en gebrek aan verbondenheid.
Spanningen worden veroorzaakt door onzekerheid, grote en vaak onverenigbare aanspraken op je tijd en een ongemakkelijk gevoel in sociale situaties.
Gebrek aan verbondenheid kent een heel scala aan ervaringen, waaronder depressie, eenzaamheid, isolement, vervreemding en leegte.
Schaamte ontstaat als we spanningen ervaren, omdat we de regie over ons leven kwijt raken en niet meer opgewassen zijn tegen de steeds zwaardere eisen die aan ons worden gesteld, maar ook als we het idee hebben dat we alles wel aan zouden kunnen als we maar slimmer, sterker of beter waren, wat het allemaal nog erger en uiteindelijk ondraaglijk maakt.
In dit geval is zelfverdoving een manier om de scherpe randjes weg te nemen van ons gevoel van instabiliteit en tekortschieten.

Voor velen van ons is het letterlijk chemisch verdoven van emoties niets anders dan een prettige, maar gevaarlijke, bijwerking van gedrag dat eigenlijk draait om meedoen, erbij willen horen en onzekerheid.

Een nieuwe mantra: Goed genoeg is eigenlijk verdomd goed.

Innerlijke claustrofobie

Wanneer je innerlijke turbulentie ervaart, is het moeilijk om conact te maken met je wezen, wanneer je spiritueel aan het oefenen bent Het kan natuurlijk voorkomen dat je geest uitzichzelf tot rust komt en je helemaal tot op de bodem van het meer kunt kijken. Op deze momenten kun je vervuld zijn van innerlijke rust en vrede, vlagen van liefde en vreugde of een voorzichtig besef van je éénheid met het leven. Maar misschien voel je je het grootste deel van de tijd wel alsof je in modderig watr aan het borstcrawlen bent.

De turbulentie en verwarring die je tegenkomt wanneer je oefent, komen niet zomaar uit het niets tevoorschijn. Die gevoelens zijn er de hele tijd al. Ze overschaduwen je hart en je geest en werken als een filter dat je zicht vertroebelt. Je kunt het ervaren als een innerlijke claustrofobie of dichtheid: je bent zo vol van je eigen emoties en meningen dat je geen ruimte hebt voor de ideeën en gevoelens van anderen, laat staan voor nieuwe of onbekende ideeën en gevoelens die spontaan in je opwellen. Het kan ook zijn dat je zo in beslag wordt genomen door je eigen drama, dat je niet eens beseft dat je je ervaring filtert.