Startpagina

Epigenetica

Onze genen staan niet vast, maar kunnen aan- en uitgezet worden door onze omgeving. Dit fenomeen noemen we epigenetica. Niet alleen onze omgeving kan genen aan- of uitzetten, maar ook onze gedachten kunnen dat. Zoals jij de wereld beleeft en zoals je tegen jezelf praat heeft dus invloed op je genen.

- David Wolfe

Hoe werken genen?
Na één stressvolle gebeurtenis kunnen je haren grijs worden, door een gewijzigde lichaamschemie. De geest produceert een meetbaar fysiek effect op het lichaam m.a.w: het lichaam veranderde zonder dat het een feitelijke fysieke ervaring heeft gehad.
Soorten genen.
Er zijn verschillende soorten genen; ervaringsafhankelijke- en gedragsafhankelijke genen. Onze emoties kunnen sommige gensequenties inschakelen en andere uitschakelen. We kunnen onze genen een signaal geven dat ze nieuwe eiwitten moeten aanmaken om ons lichaam te veranderen voorafgaand aan de nieuwe 'omgeving/situatie'.
Je 'zijnstoestand' of zoals je op dit moment in je leven bent, heeft effect op ziekte. Veranderen betekent groter te worden dan de omgeving, het lichaam en de tijd. Pijnlijke emoties kunnen alleen worden verwerkt vanuit een hoger of dieper niveau dan waarop ze zijn ontstaan. Loslaten van pijnlijke en traumatische herinneringen kan alleen vanuit het niveau van de ziel gebeuren.

Erfelijkheid

Kanker wordt voor 80% veroorzaakt door een ongezonde leefstijl. Veel mensen denken dat het een erfelijke kwestie is. Erfelijkheid speelt inderdaad een rol maar anders (en veel minder) dan tot nu toe werd aangenomen. Recent onderzoek leert dat leefstijlfactoren( voeding,stress en gif) een cruciale rol spelen in de uiting van erfelijkheid (dit heet epigenetica). Zo kan een tweeling een erfelijke ziekte hebben. Bij de een uit de ziekte zich na 30 jaar, bij de ander pas na 70 jaar. Het blijkt dat leefstijlfactoren daarin een belangrijke rol spelen doordat ze de erfelijkheid als het ware 'aan- of uitzetten'.

Erfelijk materiaal bevat een vrijwel oneindig aantal mogelijkheden. Slechts een klein gedeelte van deze mogelijkheden staat op 'aan'. Ongezonde voeding, stress en gif kunnen bepaalde erfelijke functies (zoals ongeremde celgroei) 'aanzetten'. Onderzoek laat zien dat tal van voedings- en stressfactoren erfelijk materiaal activeren of juist de-activeren.

De biologie van de overtuiging

Wij bevinden ons in een bijzondere fase van de evolutie: het menselijk bewustzijn kan de loop der dingen drastisch veranderen. We hebben de positieve toekomst zelf in de hand.
De vraag is: zijn wij het ons ook bewust?

Neem het onderzoek naar de moleculaire processen waarmee cellen informatie verwerken. Daaruit bleek dat het niet de genen zijn die ons gedrag bepalen, maar dat de genen worden aan- en uitgezet door externe factoren.
Ze worden getriggerd door onze waarnemingen en onze gedachten en overtuigingen. Dat onze overtuigingen, of ze waar zijn of niet, positief of negatief, de activiteit op genetisch niveau behoeden en zelfs onze genetische code kunnen veranderen.
Het lijkt erop dat we ons bewustzijn zodanig kunnen trainen dat we gezonde overtuigingen kunnen scheppen. Daarmee hebben we  de sleutel in handen tot een gezonder en gelukkiger leven.

De nieuwe biologie.
Het menselijk leven is niet een zich automatisch ontrollen van iets voorgeprogrammeerds, nee, de mens wordt bepaald door zijn (en andermans) gedachten of overtuigingen.
Ofwel: het subjectieve is doorslaggevender dan het objectieve.
Mensen zijn/bestaan uit cellen, die kunnen 'denken' en beïnvloed en gevormd worden door het subtiele(energie of geest).

Onzichtbare energieën kunnen een mens fundamenteel bepalen en veranderen. Het trainen van het bewustzijn in die zin kan het leven een stuk sterker maken.

Een kwantumsprong

Quantumgenezing is een actief, complex en holistisch proces. Sommigen zijn van mening dat het genezingsproces in wezen niet een fysieke, maar psychisch-mentale zaak is. Wij zijn geconditioneerd om onze aandacht vooral te richten op het fysieke mechanisme. Maar dat fysieke mechanisme is als het ware een scherm waarachter, zich iets veel abstracters bevindt, een niet zichtbare of tastbare vorm van kennis.

Die kennis  vertegenwoordigt een grote, door ons nog niet beheerste kracht. De geest kan diep genoeg doordringen om zelfs de patronen waarnaar het lichaam is gevormd te veranderen. Hij kan, bij wijze van spreken vergissingen in het ontwerp uitvlakken en een ziekte die het ontwerp verstoort, vernietigen.

 

 

 

Emotionele intelligentie

Intelligentie is het verstandelijk vermogen om op een gepaste wijze op bepaalde omstandigheden te reageren. Bestaan er nog andere vormen van intelligentie behalve dit verstandelijk vermogen?
Een andere vorm van intelligentie  is emotionele intelligentie. Als je het hoofd moet bieden aan een emotionele situatie, heb je niet veel aan mentale intelligentie alleen.

Maar wat is emotionele intelligentie?
Emotionele intelligentie is te definiëren  als  je persoonlijke capaciteiten in vijf verschillende ervaringsdomeinen:zelfkennis (kennis van je eigen emoties), zelfmotivatie (hoe wend je emoties aan om je doelen te bereiken); empathie ( het onderkennen van andermans emoties en tegelijk je objectiviteit bewaren), en het omgaan met emotionele relaties.

Een groot aantal technieken van de lichaam-geestgeneeskunde zoals beschreven in deze website lijken te passen in het vergroten van onze emotionele intelligentie. Bijvoorbeeld  bewustzijns- training en chakra-psychologie. Emotionele intelligentie is een onmisbaar ingrediënt voor de instandhouding van een goede gezondheid en de bestrijding van ziekten.
Door bewustzijnstraining leren we onze eigen emoties aanvoelen, de chakra's ontdekken en het vermogen ontwikkelen om meer vitale energie vanuit of naar onze chakra's toe te sturen met behulp van verbeeldingskracht, energie-massage enzovoort.

Door empathietraining leren we de emoties onderkennen die de interactie met een getroebleerd persoon in ons op kan roepen, zonder ons daarmee  te identificeren. Met behulp van de chakra psychologie leren we onszelf motiveren om bepaalde doelen te bereiken of met anderen meevoelen, maar ook een groot aantal vaardigheden op het relationele vlak.

We weten nu ook waarom emotionele intelligentie ons helpt om beter met lichaam-geestziekten om te gaan dan wanneer we alleen onze verstandelijke intelligentie gebruiken.
Bij verstandelijk intelligentie  fantaseren we ons leven aan de hand van 'gevoelens' en van onze 'emoties'  maken we een mentale creatie. Daar kleeft een hoop ongemak aan. Je geest raakt verstrikt in een contextuele crisis, en je gewoonte om je gevoelens te mentaliseren veroorzaakt onevenwichtigheid in je vitale energie en kan uiteindelijk een lichamelijke kwaal veroorzaken.

Voorbeeld: neem een hartziekte. Door omgevingsstress en door je leefsituatie kunnen er bepaalde gevoelens in je navel-chakra ontstaan. Je mentaliseert deze gevoelens en je ervaart dan emoties als woede en  irritatie. Als de mentale gewoonte chronisch wordt, stroomt de energie vanuit de hart-chakra, dat uitgeput raakt, het navel-chakra in en je ervaart een emotie als vijandigheid. Chronische vijandigheid tegenover mensen in je directe omgeving veroorzaakt chaos in de bewegingen van de vitale energie die met je fysieke hart verbonden zijn. Een foute blauwdruk leidt tot een gebrekkige weergave op het fysieke niveau, en dan zit je met een hartziekte.

Vanuit de emotionele intelligentie visualiseer je rust en harmonie ter compensatie van je vijandigheid. Deze zaken helpen je om je hartproblemen onder controle te houden. Maar zullen ze je ook genezen? Absoluut niet. Je gewoonte om emotioneel te mentaliseren zal weer de overhand krijgen zodra de prikkel sterk genoeg is, en zal uiteindelijk uitdraaien op een hartaanval.

De oplossing van een probleem ligt vaak niet op het niveau van het probleem zelf. Voor veel problemen is er slachts één oplossing: liefde, onvoorwaardelijke (zelf)liefde. Maar onvoorwaardelijke liefde is geen mentale zaak; het is zelfs niet een gewaarwording van energie. In plaats daarvan is liefde een context, een archetype, waarop een groot aantal van onze gedachten en gevoelens zijn gebaseerd. 

Waar zetelt de liefde? Buiten het vitaal lichaam en de geest, als een element van het supramentaal lichaam. De ontwikkeling van onvoorwaardelijke liefde vereist een kwantumsprong vanuit het vitale-mentale naar het supramentale. Liefde is een kenmerk van supramentale intelligentie.

Het handhaven van gezondheid is een kenmerk van onze geconditioneerde systemen, de trits lichaam, energielichaam en geest; het overwinnen van ziekte is een heel andere zaak. Een vereiste is dan misschien dat je de geconditioneerde systemen achter je laat, 'eruit stapt'. Een vereiste daarvoor is misschien supramentale intelligentie.

 

Supramentale intelligentie

De voornaamste kenmerken zijn: creativiteit, onvoorwaardelijke liefde, onafhankelijkheid van de omgeving, humor. Mensen die een positieve geestelijke gezondheid hebben, stralen positieve stemmingen als kalmte en rust uit.

DNA wordt beïnvloed door de omgeving

Een emotioneel traumatische ervaring bij een van je (voor)ouders kan van invloed zijn op jouw huidige emotionele beleving! M.a.w dit betekent dat als één van je voorouders een traumatische ervaring heeft gehad, deze informatie doorgegeven kan worden via de DNA aan het nageslacht waardoor deze emotioneel gevoeliger  kunnen zijn voor bepaalde situaties.
Informatie in het DNA kun je veranderen.

Epigenetica is onderdeel van kwantum fysica, en is o.a. door de wetenschapper Bruce Lipton aangetoond. Het blijkt dat voeding, chemische stoffen, bepaalde vibraties(frequenties) en levensstijl effect hebben op onze DNA en de expressie van onze genen kan aan- en uitzetten! Het is vrij ingewikkeld en heeft met het zogenaamde Epigenoom te maken.
De doorbraak is dat Bruce Lipton aangeeft dat wij met onze 'mind'(geestkracht) de DNA-expressie kunnen beïnvloeden. Ook is wetenschappelijk aangetoond de bekende heler Eric Pearl dat zijn genezende energie de DNA-expressie kan beïnvloeden bij planten en zaden. Qi-Gongmeesters kunnen dit ook.

Literatuur:
'De biologie van de overtuiging'  Bruce Lipton
'Spontane evolutie'                  Bruce Lipton
'De reconnectie'                      Eric Pearl
' De Verbinding'                       Lynne McTaggert

 

Gedrag-epigenetica

De traumatische ervaringen van bijvoorbeeld je (groot)moeder kan jouw persoonlijkheid beïnvloeden waardoor je wellicht angstiger bent dan je zou moeten zijn.( In mijn geval heeft de 'verdrinking en reanimatie van mijn moeder', gezorgd voor watervrees).
De wetenschappers waren verrast te ontdekken dat epigenetische veranderingen generatie op generatie kunnen worden doorgegeven.

Ons DNA blijft in principe hetzelfde maar de psychologische en gedragstendensen worden geërfd!
Hoe kunnen we de geheime code in ons DNA beïnvloeden!
De nieuwe wetenschap van gedrag-epigenetica heeft niet alleen te maken met zwakten en tekoten maar ook met sterkte en doorzettingsvermogen.Tot recentelijk werd aangenomen dat de genoom een gefixeerde blauwdruk was voor het leven, nu blijkt steeds meer dat het flexibel is en zich aanpast!
Je kunt dus negatieve elementen uit je familie(geschiedenis) aanpakken en je aanleg voor allergieën en ziektes leren beïnvloeden.
Qi-Gongmeesters gebruiken daarvoor de kracht van de onzichtbare Universele energie die ons omgeeft. Deze energie  kunnen we bewust opnemen en laten stromen door ons lichaam.

Chronobiologie

De Epigenetica is een biologische discipline, die zich wijdt aan het onderzoek van de manier waarop wij worden gevormd: niet van binnenuit, maar voor het grootste deel door krachten van buiten onszelf. Het is onderzoekers begonnen te dagen dat leven verbondenheid is tussen inwendige en externe krachten en dat organismen voor het grootste deel van buitenaf worden gevormd. Zij beseffen ook dat het deze verbondenheid is- deze subtiele mix van omgevingsinvloeden die inwerkt op ons functioneren op biologisch vlak- die wij erven.

Niet het individuele individuele gen moveert de evolutie, maar de verbinding die we met onze wereld creëren. Elk organisme is het totaal van zijn verbindingen met de omgeving in stoffelijke vorm.
Hoewel wij onszelf graag zien als de meest invloedrijke entiteiten in het universum, die als zodanig aan de top van de Grote Zijnsketen staan, demonstreert de nieuwe wetenschap die chronobiologie wordt genoemd dat wij - én alle andere levende dingen op aarde- deel uitmaken van een immens en complex energiesysteem dat onderhevig is aan de grillen van de planetaire (geo) magnetische activiteit in de kosmos. Onze verbondenheid met de kosmische Zeitgeber is grotendeels verantwoordelijk voor onze gezondheid, ons fysiologische en mentale evenwicht en wellicht voor nog veel meer van wat wij plegen te zien als onze unieke individuele motivatie.

Nieuwe ontdekkingen in de neurologie onthulden dat onze constante impuls die tot eenwording is: het individu begrijpt handelingen buiten zichzelf door ze innerlijk te herscheppen, zodat de waarnemer het waargenomene ook zelf ervaart. Zodra wij in contact komen met de omgeving- en dit geldt ook voor de meest introverte of zelfs asociale individuen onder ons - creëren we er ogenblikkelijk en onwillekeurig verbondenheid mee.

Deze ontdekkingen dwingen ons tot het stellen van een paar fundamentele vragen: kunnen wij, als al het bestaande in wezen slechts een immens energieveld is waarin voortdurend vormveranderingen plaatsvinden, ook nog maar iets als een individu of een Ding-an-sich beschouwen? Hebben jij en ik in feite wel een identificeerbaar, onveranderlijk zelf?

Als ik aan de lopende band links en rechts bits leen, waar eindigt dan eigenlijk de wereld en waar beginnen jij en ik? Hoe kan ik met zekerheid zeggen dat alleen ik en niemand anders ik ben?

 

Input veranderen

De complexe invloed van omgevingsinvloeden waaraan we ons leven lang blootstaan, bepaalt feitelijk de uiteindelijke expressie van elk gen in ons lichaam. Genen worden aan of uit gezet of gewijzigd door onze leefgewoonten en onze omgeving: wat we eten, met wie we ons omringen en hoe we ons leven leiden.
De reactie van een mens op zijn omgeving- met name de reactie op stresssoren- beïnvloedt niet alleen onze ontwikkeling, maar gaat ook deel uitmaken van onze genetische erfenis. Verworven eigenschappen creëren veranderingen die in de soort worden opgenomen. Ze leiden tot ingrijpende wijzigingen die aan vele generaties worden doorgegeven.

De ontwikkeling van een levend organisme lijkt afhankelijk van de aard van zijn relatie met de dingen buiten het organisme; deze immateriële verbondenheid geven we door aan latere generaties.

Zelfbeeld
Ons zelfbeeld komt voort uit de overtuiging dat ons lichaam het resultaat is van een exclusief en volstrekt autonoom proces binnen de eigen grenzen. De persoonlijkheid, de fysieke eigenschappen en in feite de optelsom van alles wat ons onderscheidt, wordt bestuurd door de unieke blauwdruk van het DNA in onze cellen. Er blijft ruimte over voor het effect van emotionele druk op onze persoonlijke psychische ontwikkeling, en voor dat  van onze eetgewoonten op bepaalde aspecten van onze gezondheid.

We leven in de waan dat de loop van ons leven - goed of slecht- geen veranderingen in onze genetische matrix te weegbrengt, en evemin in de matrix die we doorgeven van onze kinderen. Kortom: genen kunnen wel of niet worden geactiveerd door signalen van buiten het lichaam. Omgevingsinvloeden, waaraan we ons leven lang blootstaan, bepalen feitelijk de uiteindelijke expressie van elke gen in ons lichaam.

 

 

Stressfactoren in het leefmilieu

Omgevingsinvloeden zijn signalen uit de lucht, water, voedsel, gifstoffen en zelfs mensen in onze naaste omgeving. Ons DNA is hypergevoelig voor omgevingsfactoren- niet de celkern, maar invloeden van buitenaf die door de celmembraan heendringen  beheersen de cel - en daarmee het gedrag en de gezondheid van het hele organisme.

Het emotionele klimaat binnen het gezin, de toestand van je relaties met anderen en de mate van vervulling die je ervaart. Kortom; de optelsom van hoe je leeft en ook hoe je voorouders het hunne hebben geleefd heeft de meeste invloed op de expressie van je genen. Iedere factor in ons leven draagt bij aan het creëren van de fysieke persoon die we worden.

Input veranderen.
Vormen van stressreacties kunnen ongedaan gemaakt worden door nieuwe  programmering van het organisme. Namelijk door de levensomstandigheden in latere levensstadia te veranderen.( de conditionering van angst en langetermijnherinnering)
Vaak is het nodig de  relatie tussen de inwendige wereld en de buitenwereld drastisch te herzien. De verbondenheid tussen onze inwendige wereld en onze omgeving is zo sterk dat ze ook positieve effecten kan hebben.

Leefomstandigheden kunnen een genetisch lot corrigeren. Eén van de belangrijkste milieufactoren zou wel eens onze verbondenheid met een sociale groep kunnen zijn.

Culturele neurowetenschap.
Het voornaamste kenmerk van een cultuur is de aard van het zelfbeeld van mensen t.o.v andere leden van hun samenleving te bepalen. De focus kan dan liggen op het individu of het collectief. Het beeld dat westerlingen hebben is individualistisch; in het Oosten is de mate van geaccepteerd zijn binnen een groep belangrijk.

Genen

Op dit moment is je lichaam een rivier die constant verandert, die nooit hetzelfde is. Een onophoudelijke stroom waarin op celniveau honderduizenden chemische veranderingen plaatsvinden. Dit zijn geen willekeurige veranderingen, ze dienen een duidelijk doel: het leven verder laten gaan en het beste van het verleden behouden. Je DNA is als een encyclopedie waarin de evolutionaire geschiedenis in haar geheel is opgeslagen.

Bij een pasgeborene zijn de hersenen te complex, er zijn miljoenen onnodige zenuwverbindingen ingebouwd, het geheel lijkt een telefooncentrale met te veel draadjes. Je bent als baby de eerste jaren van je leven bezig orde aan te brengen in die warboel. Je schuift de overbodige verbindingen terzijde, handhaaft de bruikbare en ontwikkelt je. Maar op dat punt bereikt de fysieke evolutie onbekend terrein. Er moeten keuzes gemaakt worden die niet in je genen zijn opgeslagen. Een baby staat op de grens van het onbekende , zijn genen vinden geen pagina's meer in de encyclopedie. Jij moest op dat moment zelf de volgende pagina schrijven.

Daar begon je mee- de start van een volkomen uniek leven- en je lichaam volgde je. Je genen pasten zich aan aan je gevoel, je denken en je handelen.Je genen stemmen zich af op je gedachten en emoties. Op een mysterieuze manier weten ze zichzelf in en uit te schakelen, afhankelijk van je verlangens.

Waarschijnlijk weet je dat eeneiige tweelingen, die met precies hetzelfde dna-materiaal zijn geboren, er genetisch heel anders uitzien als ze ouder worden. Sommige genen zijn geactiveerd, andere gedeactiveerd. Naarmate de jaren verstrijken passen genen zich aan.

Als je volwassen bent, wil je leren autorijden of op een evenwichtsbalk lopen. De hersenen die nu volgroeid zijn, stoppen hier niet. Integendeel, als je een nieuwe vaardigheid wilt leren, passen ze zich aan aan jouw behoefte.

Dat is het wonder van de geest-lichaamverbinding. Je bent geen statisch geheel. Je hersenen bewegen mee en zijn flexibel, ze zijn in staat om nieuwe verbindingen te maken, ook als je al flink op leeftijd bent. Ze raken niet in verval,  ze zijn een evolutionaire motor.

Alles in jou is erop gericht verborgen mogelijkheden te ontsluiten die zonder jou  voor altijd  verborgen zullen blijven.

Het verborgen potentieel van de genen.

Je zult je moeten realiseren dat je voortdurend met je genen praat. Ten behoeve van iedere vaststaande eigenschap, zoals de kleur van je ogen, haar en huid, zijn ontelbare genen bezig een complex resonspatroon te weven in reactie op de volgende factoren:
Hoe je denkt
Hoe je voelt.
Hoe je handelt.
Waarin je gelooft.
Wat je verwacht.
De dreigingen die je angstig maken.
De dingen waarnaar je verlangt.
De beslissingen die je neemt aangaande je levensstijl.
De realties waarop je je richt.
Je directe omgeving.
Je gewoonte en voorkeuren.

Keuzes ten aanzien van je levensstijl hebben op een heel basaal niveau genetische consequenties. In de wellness-wereld werden, yoga, meditatie, psychologische hulp en vegetarische voeding lange tijd gezien als een goede preventieve ondersteuning. Nu lijkt het erop dat zelfs ernstige aandoeningen behandeld of genezen kunnen worden. Vooral bij chronische klachten leveren deze methoden goede resultaten op.

Sinds kort onderneemt de wetenschap ook pogingen deze gunstige veranderingen op genetisch niveau te verklaren. Men heeft ontdekt dat honderden genen in een tijdsbestek van een paar maanden hun uitdrukking veranderden nadat patiënten hun levensstijl in positieve zin aanpasten. Genen die in verband worden gebracht met kanker, hartfalen en ontstekingen werden op een laag pitje gezet of 'uitgeschakeld', terwijl beschermende genen juist werden geactiveerd en 'aangezet'.

Op dit moment ben je bezig keuzes te maken, waaruit de onvoorspelbare,creatieve patronen van je leven ontstaan. Kan dat je genen iets schelen? Ja, toevallig wel, heel veel zelfs. Zo wijst onderzoek uit dat na kerst het aantal sterfgevallen significant stijgt. Veel terminale patiënten sterven vlak na hun verjaardag. Dat impliceert dat we ons levenseinde kunnen uitstellen tot na de dag die we graag nog willen meemaken.

Het is alsof het lichaam genoeg heeft aan een verlangen te weten wat het moet doen. Is dat ook voor genen voldoende? Het beïnvloeden van een gen werd lange tijd onmogelijk geacht, maar de situatie verandert snel.

Het antwoord is te vinden op een obscuur cellulair niveau, epigenese geheten. Alle strengen DNA hebben een buffer van complexe eiwitten- het epigeen- die om de streng heen zijn gewikkeld. Deze eiwitten zetten op de een of andere manier het gen aan of uit. Als het epigeen wordt beïnvloed door iets wat je doet of voelt, zal het geen nieuw DNA creëren: je genetische erfenis blijft onveranderd. Maar zijn gedrag kan drastisch veranderen.

Gentherapie heeft bijvoorbeeld gefaald bij het behandelen van kanker, maar misschien dat epigenen redding brengen. Bij gentherapie wordt gepoogd de genen waarmee je werd geboren, te vervangen of te veranderen. Maar het lichaam komt daartegen in verzet, wat zorgt voor nogal wat ongewenste neveneffecten. Maar als het epigeen je DNA de opdracht kan geven om een tumor niet verder te laten groeien, of de tumor direct na het ontstaan in de kiem te smoren, dan zou kanker wel eenvoudig te behandelen zijn, gewoon door een cel te vragen zich anders te gedragen.

Afstemmen, uitschakelen, gewaarzijn

Als het aan- en uitzetten van een gen de natuurlijkste manier is om verandering te creëren, hoe krijg je de schakelaar dan onder controle? Het veranderen van je levensstijl is een begin, maar wellicht kunnen we nog rechtstreekser invloed uitoefenen en is alleen de schakelaar nog niet gevonden. Om bij het voorbeeld van kanker te blijven, er zijn duizenden gedocumenteerde gevallen waarbij de ziekte in een vergevorderd stadium was en toch is verdwenen, zonder behandeling. Deze spontane remissies, zoals ze worden genoemd, hebben heel wat mythen voortgebracht. Onder de noemer van complementaire behandelingen zijn allerlei therapieën beschikbaar waarvan de werking en de resultaten op geen enkele manier zijn onderzocht.

Wat al deze radicaal verschillende benaderingen wellicht gemeen hebben is de kracht van gewaarzijn als schakelaar waarmee je een tumoronderdrukkend gen kunt activeren. We worden geconfronteerd met een dilemma. Wanneer hoop leidt tot resultaat, moeten we dat serieus nemen. Maar misschien is er een onvoorspelbare combinatie van geest en materie aan het werk en kan een therapie aanslaan dankzij de hoop van een patiënt. De uitdaging echter is heel fundamenteel: hoe krijgen we de controle over onze genen?

We veroorzaken allemaal veranderingen in onze genen. De kunst is om dat bewust te doen. We zijn niet afgestemd op het niveau van ons lichaam waarop het aan- en uitzetten van genen plaatsvindt. Toch is dit niveau van gewaarzijn wel beschikbaar. Je kunt op dat niveau niet een enkel gen op de korrel nemen, maar dat is ook niet nodig. Je hoeft je alleen maar af te stemmen.  Je lichaam uitschakelen is het ergste wat je kunt doen. Zonder een duidelijk communicatiekanaal kunnen je cellen niet op jou verlangens en intenties reageren. Het 'uitschakelen' betekent hier geen aandacht hebben voor je lichaam, oordelen over je lichaam, zijn signalen negeren. Er zijn gradaties in dat uitschakelen. Hoe minder je je met je lichaam verbonden voelt, hoe heftger zijn reacties zullen zijn: geen genot, weinig vitaliteit, ongemak, gevoelloosheid en pijn.

De overgang van het ene naar het andere stadium kan jaren, duren, maar het kan ook heel snel gaan. Een ernstige ziekte kan het lichaamsbewustzijn snel en dramatisch aantasten.  Als bijvoorbeeld een naaste overlijdt en we maken een periode van rouw door, is het gehele spectrum aanwezig: eten smaakt niet meer, we voelen ons lusteloos en moe, het lichaam voelt zwaar en we komen moeilijk in slaap, we voelen geen warmte of kou en we krijgen zonder aanwijsbare oorzaak allerlei lichamelijke klachten. Ook psychisch en mentaal ondervinden we altijd gevolgen. Mensen die zich somber voelen en leeg vanbinnen, of die heel weinig meer voelen, realiseren zich vaak niet dat ze weinig of geen contact meer hebben met hun lichaam. Je hebt je lichaam buitenspel gezet.

Negatieve lichaamshoudingen variëren van mild tot ernstig. Hoe dan ook, als je je lichaam negeert of er hard over oordeelt, voelt het dat altijd aan. De meeste mensen hebben er een gewoonte van gemaakt hun lichaam te negeren. Als je afgestemd  zou zijn op je lichaam, zou je de ongemakken al voelen voordat ze je aandacht zouden opeisen. Je afstemmen betekent in essentie dat je je meer gewaarwordt. Als je eenmaal afgestemd bent, zul je ontdekken dat je lichaam verbazingwekkend goed in staat is zichzelf te corrigeren. De eerste stap in dit proces is dat je je op je gemak gaat voelen in je lichaam. Er moet om te beginnen een verbondenheid zijn die niet wordt gehinderd door schuld, schaamte of ongemak.

Evolutie-biologie

Je hoort en leest nog vaak het excuus dat mensen genetisch geprogrammeerd zijn. De evolutie-biologie toont aan dat we ons leven ingrijpend kunnen veranderen als we oude gewoontes, overtuigingen en gedragspatronen wijzigen. De meest effectieve manier om denkgewoontes te elimineren is om het opgebouwde denksysteem dat die denkgewoontes in stand houdt, aan te pakken.

Een dergelijk systeem bestaat uit een lange lijst van verklaringen en verdedigende reacties die kunnen worden samengevat in één enkel woord: excuses. Vaak denk je ik ben al mijn hele leven angstig, koppig, ongelukkig of woedend, zolang ik me kan herinneren. Kan ik mijn koers omgooien en mijzelf deprogrammeren als ik nooit anders heb gedacht?

Ja' er is een mogelijkheid om alle ongewenste maar gekoesterde gedachten die al zo lang jouw identiteit bepalen los te laten. Je kunt je denkgewoonten die jou tegenhouden te zijn die je wilt zijn verwijderen. De kracht van het geloof dat jou op je plaats houdt is enorm. Die diep ingesleten noties zijn als ketenen die het jou onmogelijk maken om jouw uniciteit te ervaren.

Begin nu: Je kunt de gedachten loslaten waarvan jij dacht dat zij wetenschappelijke verklaringen waren voor jouw menselijke beperkingen en eigenschappen. Denk daarbij aan je genetische opbouw, je DNA, en jouw conditionering toen je nog een embryo was, een baby, een kind. Jouw opvattingen, die al die vormloze energiepatronen die jij tot jouw zelfbeeld hebt gemaakt, kunnen dramatisch veranderen en jou de kracht geven om ongewenste karakter-eigenschappen aan te pakken, en ook dat wat jij jouw lot noemt.

De 'onverzoenlijke' wetenschappen: genetica, medicijnen, psychologie en sociologie, kunnen jou het gevoel geven dat de 'feiten', die jou helemaal bepalen en vastleggen niet te veranderen zijn.
Excuses: ' Ik kan het niet helpen dat ik zo denk, zo ben ik altijd geweest', 'Het is mijn aard en die kan ik niet veranderen', 'Je moet het doen met wat je hebt, en er het beste van maken'. Dit zijn allemaal klachten van mensen die excuses gebruiken om hun 'leven in onmacht' te verklaren.
Elke zelfbeperkende gedachte die je gebruikt om te verklaren waarom je niet voluit leeft, kan worden aangepakt en veranderd, ongeacht hoe lang je die al hebt of hoe sterk die ook geworteld is in jouw traditie, wetenschap en levenservaring. Ook al lijkt hij een onneembare hindernis, je kunt die gedachte overwinnen. Begin maar vast te stellen hoezeer die gedachte je heeft beperkt.